Home  -> Nieuws Leeg plaatje
In ons huis is soms de stilte van God
 

Stilte lijkt nauwelijks te bestaan in de gevangenis.  Er wordt tegen verwarmingsbuizen geklopt, personeel loopt voorbij met rammelende steutels aan hun bos, alarmgepiep, gebonk op de muren. Er worden stalen deuren met veel kracht dichtgesmeten. Het geluid van pingpongballetjes tegen een batje of de pingpongtafel….

 

Zelfs ‘s nachts is er herrie: wordt er gedoucht en zijn er mannen die huilen of hun verdriet en ellende uitschreeuwen. Harde muziek van de persoon in de cel naast je. Als de buurman gaat verzitten is dat hoorbaar.

In ons huis  is ook veel rumoer in de vorm van woorden: er wordt geouwehoerd, geroddeld, gesproken, geroepen en gegild. Nee, stil is het bepaald niet te noemen.

Of toch wel: aan het begin van de zondagsvieringen. Dan maken we het stil om in contact met onszelf en met God te komen. Je kunt dan een speld horen vallen. Zoveel verschillende mannen bijeen, ze worden rustig, ze maken ruimte. De mannen sluiten hun ogen, buigen zich voorover, of houden hun hoofd in hun handen en zoeken de stilte, de aanwezigheid van hun God, het heilige.

Ik, als hun voorganger, zie het voel het. Het zijn voor mij bijzondere momenten. De kerk is een plek van rust.

Dat is niet de gehele viering zo, maar op drie momenten heerst er absolute stilte: aan het begin van de viering, tijdens de overweging en bij de voorbede.

De stilte is er bij de gratie van het geluid. Ons bajeskoor zingt met groot  enthousiasme hun liederen. Ze maken swingende reggae-versies van het Magnificat en rappen Psalm 23. Het één kan niet zonder het ander. Het houdt elkaar in evenwicht. ‘In de stilte bouw je energie op’ zegt een man. ‘ En die energie moet  ook weer naar buiten. En dan zingen we het uit.’

Een gewone dinsdag. Op deze dag zijn er diverse gespreksgroepen in gevangenis en huis van bewaring  gaande. Tijdens deze gespreksgroepen  komt  aan bod al wat met geloof en eigen leven te maken heeft. In één groep spreken we over bidden, hoe doe je dat? In de andere groep gaat het over het verschil tussen katholiek en protestant. Een derde groep leest samen het boek Daniël. Wanneer ik het onderwerp “stilte” aansnijd zijn de reacties heel divers:

“Om vijf uur gaat de deur dicht. Er zijn veel ongewenste geluiden. Ik ben hier nu drie jaar en geluiden kunnen een marteling zijn. Ik erger me rot. Maar als het stil is dan kan ik iets ontvangen, dan heb ik de gelegenheid om aan God te denken. Ik krijg een boost door de beweging van mijn ademhaling. De stilte is waanzinnig powerfull.”

“Voor mij heeft de stilte twee kanten: het straalt kracht uit maar soms vind ik de stilte beklemmend, benauwd. Op momenten dat ik me kan afsluiten voor mijn omgeving geeft de stilte mij ruimte om te verwerken wat ik heb meegemaakt. Als ik stil ben kan ik mijn gedachten ordenen. Ik praat dan een beetje met God.”

Iemand zegt: ik ben bang voor de stilte: dan ga ik denken waaraan ik niet wil denken. Ik ga douchen om iets te horen en te weten dat ik leef….

Een oudere man zegt: Typen en lezen vult het grootste gedeelte van mijn dag. Tussendoor ga ik stil zitten denken. Ik probeer niet “mijn geest leeg te maken”.  Ik vul haar juist met gedachten over een bepaalde Bijbeltekst. Ik wil deze dan zo vaak overdenken, dat ze van mijn verstand naar mijn belevingswereld gaat. Ik leef als een monnik in zijn cel. 

Door de dag heen probeer ik in mijn cel te lopen en te bidden. Zeven stappen heen en zeven stappen terug. Een soort gebedswandeling. Ik lijk een lopende rozenkrans……

Hij heeft me net verteld over wat er gebeurd is. Het is hartverscheurend. Zijn zorgen om zijn vrouw en dochtertje. Ik zie zijn worsteling en zijn verdriet. Hij wordt er stil van. Ik ook.

Zo zitten we daar een hele poos. Hij huilt zacht, ik huil van binnen. We zijn samen stil. We sluiten ons samenzijn af met een gebed: “God, ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen……”

Door Jacqueline van Heel

terug

Dinsdag 11 december 2018  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer